De Batswingers ->  weekblad 2011
TTV De Batswingers
Jan en Hans op RRT toernooi
logo Batswingers

Op zondag 12 februari 2012 worden Jan van Gorp en Hans Oomen in de Meierstraat opgepikt door John de Vet. Ze zijn al gekleed in hun sportkleren. De gymschoenen, het batje en een lunchzakje gaan mee in de tas. Ze gaan op weg naar Never Despair in Den Bosch voor hun eerste toernooi. Het is een RRT toernooi voor spelers met een beperking. Ze hebben er veel zin in. Wat wil je, tafeltennissen vinden ze leuk dus dit is als een dagje uit.


Jan in opperste concentratie.

 

In de zaal ontmoeten we de andere deelnemers, een stuk of 20, en die worden op sterkte ingedeeld in poules van 5. Een toernooi spelen is best wel spannend, maar het gaat Hans en Jan goed af. Ze kunnen goed partij geven. Tussen de wedstrijden door is er voldoende tijd voor een hapje en een drankje. Halverwege is er een pauze, en worden Jan en Hans getrakteerd op een tomaten/groentesoep (“ja met bloemkool” weet Hans te melden).

 


Helaas verliest Hans alle vier zijn wedstrijden en steeds met 0-3. Maar de tegenstanders zijn sportief en Hans heeft er schik in, want hij mag ballen. Jan heeft altijd goede zin. Hij speelt met een big smile op zijn gezicht, en legt daarmee menige tegenstander in de luren. Hij weet niet of ie voor of achter staat. Maar er is altijd iemand die zegt dat de game klaar is en dat ie dan moet wisselen van tafelhelft. Of het nu matchpunt is of niet, hij slaat elke bal om hem te raken. En als ie hem mist, dan komt er toch weer een bal?

Jan heeft geen last van zenuwen, denk ik. Na afloop geeft Jan zijn tegenstander en de scheidsrechter een hand, maar het maakt hem niet uit of dat is om de tegenstander te feliciteren of te bedanken. Jan verliest zijn eerste wedstrijd vrij dik, met 0-3. Zijn tweede wedstrijd gaat nipt met 2-3 verloren, maar zijn derde wedstrijd wint ie met 3-2! Zijn tegenstander baalt echt, maar Jan begrijpt niet waar ie zich druk om maakt. Jan heeft wel gezweet. Zijn laatste wedstrijd gaat weer verloren, maar Jan is wel blij en krijgt een cola van zijn begeleider. Als we Hans en Jan zo bezig zien vragen we ons echt af wie heeft hier een beperking?